Indojasinee.nl

In het vliegtuig naar Brisbane zaten we wat na te denken over typische dingetjes die we de afgelopen weken hebben meegemaakt. Daarom, over Indonesië een:

WIST JE DAT…

• elke Indonesische stad zijn eigen vervoermiddel heeft, dat het straatbeeld bepaalt? In Medan hebben ze de ojek, in Jakarta de bajaj en op Bali zijn er meer scooters dan je ooit hebt gezien
• na een bezoek aan Sumatra en Java de toiletten in de Nederlandse trein niet meer de smerigste ooit zijn?
• alle Indonesische mannen roken? (en rochelen…) Een pakje Marlboro sigaretten kost ongeveer 10.000RP (= 70 Eurocent)
• Iris voor 2 uur body massage, body scrub en een manicure in een schoonheidssalon op Bali 110.000RP (= 7 Euro) betaalde?
• onze goedkoopste hotelkamer (in Samosir, Sumatra) 30.000RP = 2 Euro en de duurste (in Way Kambas, Sumatra) 350.000RP = 25 Euro heeft gekost?
• afdingen op een hotelkamer het beste werkt met de backpacks op de rug, de Lonely Planet in de had en Iris zuchtend op de achtergrond?
• de Indonesische muggenmelk speciaal voor kinderen uit de supermarkt (7000RP = 50 Eurocent) vele malen beter werkt dan de 40% DEET van 15 Euro uit Nederland?
• als je als stel door Bali rondwandelt, je elke keer gevraagd wordt of je op je ‘honeymoon’ bent?
• dat de bevolking van Sumatra het ook maar wat vreemd vond dat wij samen op reis waren, terwijl we niet eens getrouwd zijn
• de Indonesiërs nog steeds niet weten dat Vincent ‘Heidinga’ van zijn achternaam heet? Ze roepen de hele dag door: “Mistor Becak!” en “Mistor Transport!”
• er in Indonesië geen lange broeken in maatje Iris te krijgen zijn? Lengtemaat 28-30 is hier al heel wat…
• elke Indonesiër die ons iets probeert te verkopen wel een broer of vriend heeft die in Amsterdam of Den Haag woont?
• in heel Bali bakjes met bloemen, rijst en sigaretten op de stoep liggen als offer voor de goden? Dat deze bij zonsopkomst, om 12 uur en bij zonsondergang vernieuwd worden zonder de oude weg te halen? Het is op Bali dus best een rommeltje op de stoep..
• het in Sumatra normaal is om 16 mensen in een 7-persoons minibusje te proppen om vervolgens drie uur over een ongeasfalteerde ‘weg’ te rijden?
• ze in Indonesië alles ‘floaten’? Dat wil zeggen: er een bolletje vanilleijs bijdoen, bijvoorbeeld een ‘orange juice float’, ‘coca cola float’, ‘coffee float’.
• een macflurry M&M’s hier een bekertje softijs met een paar smarties erop is?
• Soerabaja de grootste MacDonald’s heeft die wij ooit hebben gezien? Inclusief: PlayLand voor kinderen, theater en moskee
• Iris een golfsurfboard in tweeën heeft gebroken op een iets te hoge golf in Kuta?
• alle tissues hier een geurtje hebben? Sindsdien ruiken de winden van Vincent naar de Provence (wij hebben meestal Kleenex Lavendel)
• de Indonesische dolfijn een erectie kreeg toen hij met Iris aan het zwemmen was?
• Indonesiërs heel hard en vreemd niesen? En dat Vincent dus nu eindelijk ontdekt heeft waarom Iris zo raar niest (en haar vader trouwens ook…) We hebben overigens vijf weken geprobeerd dit op video vast te leggen, maar het is niet gelukt
• internetverbindingen in Indonesië gemiddeld 20x zo langzaam zijn als in Nederland?
• onze Indonesië-tijd tegen de 1500 bezoeken op onze internetsite heeft opgeleverd?
• we van een ander stel dat we ontmoetten hoorden dat Zuid Afrika ook wel heel erg mooi en de moeite van een bezoekje waard is…

Vanochtend en gisterochtend zijn we om 5.30u opgestaan om met een vissersbootje naar wilde dolfijnen te kijken in de zee. Helaas waren de golven te hoog en de zee te wild, zodat dit onverantwoord was.

Gistermiddag gingen we zwemmen met dolfijnen in het zwembad van een dierentuin bij een hotel. We vonden het erg bijzonder om samen met deze dieren te mogen spelen. De twee dolfijnen voelden glad maar stroef en hard aan en zwommen steeds over onze benen heen.

Na het zwemmen hebben we nog naar een dolfijnenshow gekeken.

Daarna hebben we ons nog vermaakt in de dierentuin.

Gisteren zijn we van Sanur naar Lovina gereden. Onderweg hebben we een aantal stops gemaakt. De eerste was het uitzicht op een mooi rijstterras.

De tweede stop bracht ons bij drie meren in het midden van Bali. In het Beratanmeer staat een watertempel en hoe kan het anders, ook deze keer begon het te regenen. (We hebben besloten tijdens onze reis verder maar geen tempels meer te bezoeken.)

Verder naar het noorden van Bali bevindt zich de Gitgit, een 60 meter hoge waterval. Door de regen, mist en wind leek dit een enorm woest stukje natuur.

Als laatste belandden we bij een typisch Balinees wasritueel, de hotsprings in Banjar. In drie verschillende baden met massagestralen en heerlijk warm water hebben we tussen de locals en wat andere toeristen lekker gerelaxt.

We waren het bijna vergeten, maar op weg naar Sanur zijn we langs het dorpje Ulu Watu gereden. In het zomerseizoen zijn hier de hoogste golven van Bali. Wij hebben rondgekeken op het witte strand, dat ook wel Dreamland genoemd wordt. Ook de Ulu Watu tempel met “Holy Monkeys” hebben we bezocht, al viel dit door de vele regen letterlijk in het water.

We hadden de hoop bijna opgegeven en waren al plannen aan het maken om door te reizen naar Australië. Het heeft namelijk de afgelopen 4-5 dagen heel erg veel geregend in Bali. We waren er wel een beetje klaar mee.

Maar, gistermiddag kwam af en toe de zon te voorschijn en ook vandaag heeft hij de hele dag fel geschenen. We zijn inmiddels van Kuta naar Sanur verhuisd. Sanur is een badplaats met een mooi wit strand aan de oostkust van Bali. Ook erg toeristisch (voor 50-plussers) maar wij vermaken ons wel (lekker rustig).

Vanmorgen hebben we gesnorkeld. Hier in de baai ligt koraal, dat betekent veel mooie, kleurige vissen. De onderwaterbehuizing voor de camera heeft weer mooie plaatjes en filmpjes gemaakt, al was het “live” tussen de vissen doorzwemmen wel een heel cool gevoel!

De film van het snorkelen is het mooist als je hem via youtube bekijkt “in hoge kwaliteit” (net zoals het Bromo-filmpje).

Hier in Kuta hebben we weer een redelijk snelle internetverbinding, dus hebben we weer wat filmpjes van de afgelopen weken ge-upload. Veel kijkplezier!

Bukit Lawang, het stadje aan de rand van de jungle.

Orang Oetans in Bukit Lawang; er kwam er eentje heel dichtbij ons kamp.

Tijdens de jungletocht kwam deze black gibbon-aap wel erg snel dichtbij.

Funky Monkey in het stadje Bukit Lawang

Olifanten in Way Kambas, Sumatra: Olifant Beppie, 3 jaar oud.

Olifanten in Way Kambas, Sumatra: Vincent aangevallen

Olifanten in Way Kambas, Sumatra: Iris op de olifant heeft net een meertje in de jungle overgestoken.

Olifanten in Way Kambas, Sumatra: Vincent vertelt.

Olifanten in Way Kambas, Sumatra: Iris vertelt.

Jakarta: Bajaj. In Thailand noemen ze het een tuktuk, hier een bajaj, een gemotoriseerd driewielertje waar we regelmatig inzaten.

Treinreis van Jakarta naar Yogjakarta. Een rit van meer dan 8 uur, maar wel met prachtige uitzichten.

Yogjakarta: Kermis. In een rond theater kon je kijken naar motorfietsen die heel hard en hoog rondreden. Vooral Iris vond het erg gevaarlijk en was bang dat de jongens uit de bocht zouden vliegen tegen de toeschouwers aan; zo hoog gingen ze!

Het is regenseizoen in Indonesie; dat betekent kans op hevige buien, zoals hier in Semarang. Binnen 30minuten stond er een hele dikke laag water op de straat!

Vanochtend is onze vierde dag op Bali begonnen. We verblijven in de badplaats Kuta (inderdaad daar waar in 2002 twee bommen het leven kostten aan 200 toeristen) en genieten weer volop. Kuta is enorm toeristisch, zelfs nu in het laagseizoen. Naast het bruisende nachtleven met veel clubs en discotheken staat Kuta ook bekend om het golfsurfen.

Op dit moment van het jaar zijn de golven niet zo hoog (slechts 0,5 tot 1,5 meter) maar dat is juist prima voor ons als beginners! We hebben één middag met succes geoefend; Vincent had het al eens eerder gedaan en Iris kon na 15 minuten al op het board blijven staan. Helaas was het gisteren te regenachtig om naar het strand te gaan en verder te oefenen. Dus moesten we verplicht naar de outlet shopping street. Jammer.. -Iris grinnikt-

Onderstaand filmpje van onze golfsurfmiddag was heel cool ge-edit met het liedje “Surfin USA” van de BeachBoys. Maar bij het uploaden op youtube bleek dat er auteursrecht op dit liedje zit.. Dus die klanken moeten jullie er maar even bijdenken

Vandaag werden we weer om 3.30 uur gewekt. We werden naar de nog steeds actieve Ijen vulkaan gebracht. In de krater ligt op 2148 meter boven zeeniveau een groot zwavelmeer. Alleen al om respect uit te spreken voor de mannen die er iedere dag opnieuw voor zorgen dat wij voor een paar dubbeltjes een doosje lucifers in de supermarkt kunnen kopen, kunnen we duizenden woorden besteden. Maar ook nu vonden wij het beter om het verhaal beeldend te vertellen via onderstaand filmpje.

Op de weg richting de ferry naar Bali maakten we een korte stop bij een koffieplantage.

Eindelijk weer een snelle internetverbinding. Daarom een paar dagen vertraagd en het filmpje ingesteld op iets mindere kwaliteit, maar niet minder mooi!

Na de steden weer tijd voor wat natuurschoon; we verbleven twee dagen in Bromo, een landschap met de Tengger zandzee en drie vulkanen. De Batok, de Bromo en de Kursi. Als het helder weer is is ook de grote Semeru te zien. Geen lang verhaal, dit keer zeggen beelden meer dan genoeg..

Let op: Om onderstaand filmpje goed te kunnen bekijken raden wij aan om op het beeld in het filmpje te klikken. Je gaat dan in een nieuw internetscherm naar de website van Youtube waar je weer ons filmpje ziet. Echter zie je nu direct rechtsonder het filmpje een ‘bekijk in hoge kwaliteit’ link. Klik daar op en zodra de pagina is geladen klik je op het logo van ‘volledig scherm’. Zo kun je optimaal van de film genieten en zijn alle ondertitels leesbaar.

Na Yogjakarta hebben we twee grote steden in het noorden van Java bezocht. Mijn -Iris- vader is geboren in Indonesië en heeft er zijn eerste zes levensjaren doorgebracht, waarna de hele familie naar Nederland is verhuisd.

We begonnen in Semarang, waar mijn vader als klein jongetje ongeveer 5 jaar heeft gewoond. Het precieze huis(nummer) wisten we niet. Via oom Peter wisten we wel de straatnaam, dat het een wit huis is en dat het tegenover een ziekenhuis staat. Na een middag zoeken met hulp van veel buurtbewoners zijn er voor mij drie huizen die het zouden kunnen zijn. Nu maar hopen dat oom Peter er één herkent op de foto’s… Overigens zijn we in alle drie de huizen gastvrij ontvangen, kregen wat te drinken en mochten we zelfs blijven slapen als we dat wilden.

De dag hierna bezochten we Soerabaja. De twee na grootste stad en havenstad van Indonesië, maar bovenal: de geboorteplaats van mijn vader. Ook hier wisten we geen exacte lokatie, maar wel de straatnaam. Wat een onbeschrijflijk heerlijk gevoel om door deze straat te wandelen! Samen met Vincent lekker in de zon, vergezeld van een hele schare lachende buurtkinderen die het ook allemaal prachtig vonden.

De grootste drive van mij om Indonesië te bezoeken was te kijken waar mijn ‘roots’ liggen; waar mijn vader geboren is en gewoond heeft en de sfeer te proeven van het land dat toch een beetje mijn geschiedenis draagt. Naast alle prachtige ervaringen die ik de afgelopen drie weken heb opgedaan waren de afgelopen dagen toch nog een beetje extra speciaal.

Groetjes, Iris