Indojasinee.nl

In navolging van het bericht over de eigenaardigheden van Indonesië hier een stukje over Australië.

Wist je dat..

• de zon in Australië feller scheen en warmer brandde dan wij ooit hadden meegemaakt?
• we hier wel een week op hebben moeten wachten? De eerste week hebben we heel veel regen gezien maar de laatste twee weken heeft de zon continu geschenen
• Australische voetgangerslichten een heel grappig -psjieuww- geluid maken als ze op groen gaan? Net alsof je wordt neergeschoten in een computergame
• veel restaurants in Australië ‘BYO’ zijn? Dit staat voor ‘Bring Your Own’: breng je eigen alcoholische drank omdat het restaurant geen drankvergunning heeft. Voor een wijntje bij het eten moest je dus je eigen fles meenemen
• ze in Australië een Magnum variant hebben die wij nog niet in Nederland hebben gezien? De Magnum Peppermint is heerlijk! Iris moest haar best doen om zich aan haar voorgenomen limiet van één per dag te houden…
• ondanks dat we elke dag uiteten zijn geweest en heel veel ijs hebben gegeten toch allebei afgevallen waren toen we op de weegschaal stonden bij terugkomst uit Australië? Wel een actieve reis geweest dus!
• je in Australië het beste al vier dagen van tevoren je overnachting kan regelen?
• wij dit niet gewend waren in Indonesië en dus onze eerste dag in Brisbane nergens meer konden slapen totdat iemand van een hostel gelukkig nog een laatste plekje in de stad wist
• we een week later -stom!- ook bij ons bezoek aan Surfers Paradise geen slaapplaats hadden geregeld en er niet één hostel meer vrij was. Hierdoor moesten we verplicht in een luxe hotel overnachten
• het noorden van Australië boos was op het zuiden? Alle -internationale- media aandacht ging namelijk uit naar de bosbranden terwijl in het noorden ook een grote natuurramp aan de gang was met de overstromingen
• tengevolge van deze overstromingen krokodillen door de straten zwommen en er een malaria-uitbraak was terwijl anders malaria-muggen niet voorkomen in Australië?
• we in het Melbourne Aquarium de ‘Stinger Shuffle’ geleerd hebben, een manier van lopen door de zee waarbij je niet gestoken kan worden door een rog (stinger)?
• we best wel schrokken toen we voor het eerst de prijzen in Australië zagen? Die twee Snickers op het vliegveld waren al duurder dan een overnachting plus diner in Indonesië…
• onze goedkoopste hotelkamer (in Hervey Bay) 50 AUD = 25 Euro en de duurste (in Byron Bay) 128 AUD = 64 Euro heeft gekost?
• alle backpackers in Australië 18-20 jaar oud zijn en tot 4 uur ’s nachts bier drinken? Wij vielen wat dit betreft een beetje uit de toon, maar kozen toch altijd voor een kamer in een backpackershostel vanwege de prijs (wel een tweepersoonskamer, een 28-persoons ‘dorm’ ging ons wat te ver)
• Vincent heel stoer door het grind kon scheuren en slippen met onze huurauto op de Great Ocean Road. Ook gingen we met piepende banden hard door de scherpe bochten van de bergweggetjes
• je heel snel vergeet dat je in Australië links moet rijden? Vincent reed bij het wegrijden uit het verhuurcentrum direct al aan rechterkant van de weg en Iris reed na een MacDonalds pitstop ook vrolijk rechts de weg op
• internetverbindingen in Australië weer lekker snel waren?
• onze Australië-tijd ruim 800 bezoeken op onze internetsite heeft opgeleverd?
• we van verschillende mensen hoorden dat Nieuw Zeeland ook heel erg mooi en de moeite van een bezoekje waard is..

De op één na laatste dag in Australië zijn we naar de Blue Mountains geweest. We liepen onder andere 940 trapjes (Iris heeft ze geteld) naar beneden om een mooie waterval te bekijken. Vanaf een ander uitzichtpunt gingen we met de steilste trein ter wereld terug omhoog. Ondanks dat we een beetje gewend zijn geraakt aan mooie natuur, hebben we mooie plaatjes kunnen schieten.

En daarom heten ze de Blue Mountains

Watervallen

De drie rotsen in het midden heten ‘de drie zusjes’

Zaterdagavond zijn we vanuit Melbourne naar Sydney gevlogen. Sydney is onze laatste halte in Australië, want woensdag vliegen we weer verder. Naar Isla Margarita, om de laatste maand van onze reis te relaxen en te windsurfen. Vreemd genoeg is het een stuk goedkoper om over Nederland te vliegen, dus zijn we donderdag een dagje terug in het koude kikkerlandje.

In Sydney zijn we gisteren met de ferry vanuit het centrum naar het Olympisch park gevaren. Natuurlijk vanuit de ferry eerst wat plaatjes geschoten van het Operahouse en de Harbour bridge.

Helaas was het Olympisch atletiekstadion gesloten.

Wel zijn we in het “ aquatic centre” geweest, hieronder zie je het zwembad waar Pieter van den Hoogenband en Inge de Bruin hun gouden plakken wonnen in 2000.

Vandaag -maandag- zijn we naar Bondi Beach geweest, het populairste strand van Australië (er is zelfs een soapserie van). Gisteren waren een aantal stranden van Sydney afgesloten omdat een surfer door een witte haai aangevallen was. Vincent kwam ze vandaag tijdens het golfsurfen niet tegen…

Melbourne is een echte sportstad. Wij hebben ons in Melbourne prima vermaakt, vooral Iris keek haar ogen uit en genoot volop.

In 1956 werden de Olympische Spelen in Melbourne gehouden en wij hebben een kijkje genomen in het Olympisch Stadion waar op dat moment een atletiektraining bezig was.

Vrijdagavond zijn we naar een Australian Football Game geweest in het Telstra Dome, een stadion zo groot als de arena (50.000 bezoekers) maar dan rond van vorm. Het stadion was nog niet eens half gevuld maar de sfeer was nu al indrukwekkend.

We zaten naast een hele aardige footballgekke Australiër die ons de regels van het spel uitlegde. Het was erg spannend aan het eind van de wedstrijd maar gelukkig heeft ‘ons team’ nipt gewonnen.

Melbourne is met de Rod Laver Arena ook gastheer van de Australian Open, één van de vier Grandslam tennistoernooien. Dit toernooi wordt in januari gespeeld dus we waren net wat te laat voor het echte spektakel, maar we hebben toch een mooie rondleiding door het park -met 24 tennisbanen- gehad.

Het tennisveld in de Rod Laver Arena zelf -waar de finale wordt gespeeld- was bedekt en de arena was te donker om te fotograferen, maar op deze foto van het tweede court kan je zien hoe het er ongeveer eruit zag. De Rod Laver Arena is drie keer zo groot (15.500 bezoekers) maar de tennisbaan is precies hetzelfde.

De Wall of Fame, met posters van alle winnaars van de Australian Open.

Donderdag en vrijdag hebben we een auto gehuurd om The Great Ocean Road te rijden. Dit is een weg langs de zuidkust van Australië. De route is ongeveer 300 kilometer lang, maar omdat je niet hard kan rijden en heel vaak stopt om te genieten van de mooie uitzichten maak je die twee dagen makkelijk vol.

De Great Ocean Road heeft zo veel prachtige uitzichten dat je er gewoon aan gewend raakt..

We hebben ook een helikopter vlucht gemaakt. De vlucht alleen was al supertof, maar het was helemaal mooi dat we de Twelve Apostles vanuit de lucht konden zien.

Donderdag was het zonnig en erg warm met 30 graden. Vrijdag werd het nog warmer -38 graden- en was Victoria toch weer in alarmfase wat betreft bosbranden. Op twee plaatsen in the Great Ocean Road werden we dan ook gewaarschuwd (zie filmpje). We mochten onze wandelingen niet te lang maken en bij brand altijd snel naar onze auto terug of naar één van de plaatsen die zij aanwezen op de kaart. Deze mededeling was even schrikken voor ons, maar zoals ze zeiden “it’s better to be safe than sorry” en gelukkig hebben we geen brand gezien.

Het filmpje volgt later..

We zijn een dagje naar Phillip Island geweest, vlak onder Melbourne. Langs de zuidkust van Australie leven kleine pinguïns, ze zijn ongeveer 30cm groot. Bij zonsondergang komen ze met honderden tegelijk uit de zee en lopen over het strand terug naar hun ‘huisjes’ (met vrouw en kinderen) op het land. Deze wandeling noemen Australiërs ‘the Pinguin Parade’ en wij hebben dicht naast deze route gekeken hoe ze voorbij waggelden. Helaas mochten we hier geen foto’s maken.

Eerder op de dag hebben we wel een paar pinguïns gespot bij ‘Nobbies’ het strand op Phillip Island. Ze zaten verstopt onder een houten vlonder.

Onderweg naar Phillip Island hebben we nog wat typisch Australische dieren gevoerd in een faunapark.

Ook hebben we een wijnboerderij bezocht en Australische wijnen geproefd.

De hittegolf in Melbourne was over, daarom zijn we afgelopen dinsdag toch maar vanuit Byron Bay naar Melbourne gevlogen. Het was inderdaad erg koud (20 graden, zo koud hebben we het tijdens onze reis nog niet gehad).

In Melbourne zijn we naar een park geweest met onder andere pinguïns (heel schattig!) en haaien (heel eng!). Het aquarium was mooi groot (2.2 miljoen liter water), er waren zelfs tunnels waar je tussen en onder de vissen door kon lopen.

We zijn alweer vijf dagen in Byron Bay, een stadje dat drie uur rijden ten zuiden van Surfers Paradise ligt. We zijn wat langer gebleven dan gepland, omdat we het hier heerlijk naar onze zin hebben.

Wat maakt Byron Bay nou zo leuk? Byron Bay is een ‘hippie-stad’ met alternatieve cultuur, muziek en kunst. Byron Bay heeft een ‘laidback’ sfeertje. Byron Bay heeft mooie hoge golven perfect om in te surfen. Byron Bay heeft het meest oostelijke punt van Australië. Byron Bay heeft een prachtige natuur met strand, regenwoud, wilde dolfijnen en reuzenschildpadden. Dit alles heeft ervoor gezorgd dat wij ons perfect vermaakt hebben. Maar ook het feit dat hier we vier dagen lang alleen maar felle zon en een temperatuur van 35 graden hebben gehad heeft vast meegespeeld…

We hebben veel van onze tijd in Byron Bay doorgebracht aan het strand. Iris lezend en Vincent golfsurfend, wat hem inmiddels redelijk goed afgaat.

Met gratis fietsen van ons hostel zijn we naar Cape Byron gefietst, het meest oostelijke puntje van Australië. Hier staat de vuurtoren van Byron Bay en als je helemaal naar beneden wandelt kan je wilde dolfijnen zien in de zee. We zagen er een stuk of zes maar ze waren te ver weg om te fotograferen.

Daarom hebben we vandaag een kayak-tocht gedaan. Met zijn tweeën in een kayak zijn we onder leiding van een gids de zee op gevaren. In de verte waren ongeveer tien wilde dolfijnen te zien en met wat geduld kwamen ze steeds dichterbij. Ze zwommen zelfs onder onze kayak door!

Verder hebben we wat gewinkeld en lekker gegeten. Ook zijn we naar de kapper geweest en is Iris zich een ochtend creatief bezig geweest in een kralenwinkel waar je zelf een ketting kon maken.

De afgelopen twee dagen waren we in Surfers Paradise. Gisteren was het een zonnige dag, onze derde in Australië whiehoejj Er was geen plaats meer in een backpackers-hostel, daarom hebben we een nachtje doorgebracht in een luxe hotel.

Surfers Paradise heeft een mooi strand, maar voor de rest is het niet veel anders dan een Spaanse badplaats in de zomer.

Fraser Island is een eiland voor de oostkust van Australië. Hier hebben we de afgelopen twee dagen een “explorer-tour” gedaan. Onder leiding van onze gids Steve (hij had in zijn enthousiasme wel wat weg van Steve Irwin) hebben we in een fourwheeldrive-bus het eiland verkend.

De eerste dag was het prachtig weer, de zon brandde fel. Factor 30+ is dan echt een ‘must’, zelfs als je huid al 5 weken aan de zon van Indonesië is gewend. De tweede dag (vandaag) was het bewolkt en regenachtig. Gelukkig was het in de ochtend nog redelijk helder toen we met een klein vliegtuigje over het eiland vlogen om het van bovenaf te bekijken.

Fraser Island is het grootste zandeiland van de wereld; de hele bodem bestaat uit zand. Over een grote zandvlakte hebben we een wandeling gemaakt, waarna we konden afkoelen in Lake Wabby.

Het mooiste plekje op Fraser Island vonden wij Lake McKenzie, een meer met zuur water. De bodem is van silica-zand, een mineraal dat het strand de witte kleur geeft. Het water was zo helder dat je overal, ook in de diepte, de bodem kon zien. Helaas regende het hier dus de onderstaande foto’s geven niet helemaal weer hoe prachtig dit meer eigenlijk is.

In 1934 is er een schip aangespoeld op Fraser Island. Sindsdien ligt het scheepswrak hier op het strand. Men verwacht dat het over 15 jaar volledig is vergaan.

Uit de bodem van het eiland stroomt veel helder water over het eiland in beekjes. ‘Eli’s Creek’ is er één van, er stroomt hier 4,2 miljoen liter water per uur door de beek de zee in. De stroming was dan ook best sterk. Heen hebben we het in beekje gelopen, terug kon je je laten meedrijven net zoals de wildwaterbaan in Centerparcs..