Indojasinee.nl

Het is alweer veel te lang geleden dat we iets van ons hebben laten horen. Maar geen bericht is goed bericht zeggen ze dan Hier een update van wat we de laatste twee weken hebben uitgespookt hier op Isla Margarita.

Omdat Vincent een paar dagen niet kon surfen zijn we een dagje naar Sambil geweest. Dit is een enorme shopping mall -de grootste van Zuid Amerika- waar je taxfree kan shoppen. En ze hadden zelfs jeans in lengtemaat Iris dus dat was helemaal super!

Vorige week dinsdag hebben we een island tour gedaan. Samen met onze Italiaanse buren en Miguel, de eigenaar van ons appartement. Hij woont al 22 jaar hier op Isla Margarita en heeft ons alle mooie plekjes van het eiland laten zien.

We hebben veel mooie stranden gezien hier op Isla Margarita, dit schelpenstrand was wel speciaal. Maar niet echt prettig om op te liggen en lopen..

We hebben een boottocht gemaakt door een mangrove bos. Het deed ons een beetje denken aan de jungle in Indonesië.

Deze man klom pijlsnel in de hoge palmboom om de kokosnoten te plukken.

Mooie telefooncellen hebben ze hier he?

Met de teen van Vincent gaat het inmiddels weer prima. Na het bezoekje aan het ziekenhuis was de pijn direct een stuk minder en na drie surfloze dagen stond hij vorige week donderdag gewoon weer op de plank!

We hopen dit weekend meer actiefoto’s van het surfen te plaatsen -internet hier is nog veel trager dan in Indonesië dus we kunnen niets garanderen, het is hopen op een momentje dat er weinig mensen op het eiland online zijn- want we hebben deze weken onze windurfskills goed verbeterd.

Theorieles van Matze “happy hour” bij ons surfcentrum.

De zonsondergang gefotografeerd vanaf ons balkon in El Yaque.

We zijn nog steeds in El Yaque op Isla Margarita. De eerste dagen waaide het niet erg hard. Voor de windsurfers onder ons: Je had een 7,5 M2 zeil en minimaal 125 liter board nodig om te planeren. De afgelopen dagen heeft de wind zich van zijn betere kant laten zien en in combinatie met de golven die binnen kwamen rollen waren de omstandigheden redelijk ruig te noemen.

Iris vaart inmiddels op een 145 liter met een 4,7 M2 zeil en is druk aan het oefenen met de trapeze. Dit gaat haar goed af, maar vandaag resulteerde het in een aantal blauwe plekken en schaafwonden na een harde val: “Ik heb weer net zoveel blauwe plekken als vroeger na het voetballen”. Ze heeft al meerdere keren kunnen planeren omdat de golven haar soms op snelheid brengen. Het duurt niet lang meer voordat ze gaat leren om in de voetbanden te staan en echt kan planeren. Daarna hoeft ze alleen nog maar een frontloop te leren zodat ze zich koningin van het windsurfen kan noemen.

Vincent dacht gisteren al even dat hij de koning was. Op een Fanatic Skate 98 liter met een 5,7 North Sails Ice schoot hij in een noodvaart op een steile golf af. De sprong was hoger dan ooit te voren en gelukkig zag Iris het. Het is namelijk altijd lastig om te vertellen hoe stoer en hard je vandaag hebt gesurft. De landing ging echter minder goed.. Toen bleek dat hij zijn been niet had gebroken kwam hij voorzichtig naar de kant om aan dokter Iris te vragen of hij zijn trommelvlies misschien had gescheurd. Gelukkig was er op een beetje pijn na niets aan de hand en dus werd de zee opnieuw getrotseerd. De “mega-jump-720-into-crash” staat helaas niet op de foto, maar zo ziet Vincent eruit tijdens het windsurfen:

Beide merken we wel aan onze spieren dat ze nu beginnen te wennen. Met andere woorden; we hebben al minder spierpijn en we raken eraan gewend. Na een aantal blaren heeft Iris surfhandschoenen gekocht en dat is gelukkig weer prettig windsurfen. Vincent smeert iedere avond zijn handen in met stinkende pure Aloë Vera om bij terugkomst in Nederland in ieder geval nog een toetsenbord te kunnen gebruiken.

Vanmiddag wilden we voor jullie een mooie foto van de wolken maken, maar dat is helaas niet gelukt:

Met ieder een cocktail in de hand maakten we net nog even deze twee foto’s van de zon in de avond.