Gevonden! Over dromen die uitkomen..
Na Yogjakarta hebben we twee grote steden in het noorden van Java bezocht. Mijn -Iris- vader is geboren in Indonesië en heeft er zijn eerste zes levensjaren doorgebracht, waarna de hele familie naar Nederland is verhuisd.
We begonnen in Semarang, waar mijn vader als klein jongetje ongeveer 5 jaar heeft gewoond. Het precieze huis(nummer) wisten we niet. Via oom Peter wisten we wel de straatnaam, dat het een wit huis is en dat het tegenover een ziekenhuis staat. Na een middag zoeken met hulp van veel buurtbewoners zijn er voor mij drie huizen die het zouden kunnen zijn. Nu maar hopen dat oom Peter er één herkent op de foto’s… Overigens zijn we in alle drie de huizen gastvrij ontvangen, kregen wat te drinken en mochten we zelfs blijven slapen als we dat wilden.
De dag hierna bezochten we Soerabaja. De twee na grootste stad en havenstad van Indonesië, maar bovenal: de geboorteplaats van mijn vader. Ook hier wisten we geen exacte lokatie, maar wel de straatnaam. Wat een onbeschrijflijk heerlijk gevoel om door deze straat te wandelen! Samen met Vincent lekker in de zon, vergezeld van een hele schare lachende buurtkinderen die het ook allemaal prachtig vonden.
De grootste drive van mij om Indonesië te bezoeken was te kijken waar mijn ‘roots’ liggen; waar mijn vader geboren is en gewoond heeft en de sfeer te proeven van het land dat toch een beetje mijn geschiedenis draagt. Naast alle prachtige ervaringen die ik de afgelopen drie weken heb opgedaan waren de afgelopen dagen toch nog een beetje extra speciaal.
Groetjes, Iris
januari 28th, 2009 at 17:26
Hey Iris en Vincent,
Wat leuk dat jullie het gevonden hebben! Ik kan me voorstellen dat het zeker een bijzondere gebeurtenis is die een speciaal gevoel geeft. Blijf lekker genieten!
Groetjes Janneke
januari 28th, 2009 at 18:27
Hoi Iris en Vincent,
Wat vind ik dit leuk dat jullie in mijn geboortestraat hebben gelopen en rond gekeken hebben , terwijl ik mij er niets meer van kan herinneren. Bij het zien van jullie filmpje kreeg ik zelfs een brok in mijn keel. Ik kan bijna niet wachten op jullie verhalen en eventuele meerdere foto’s/filmpjes, die jullie ongetwijfeld hebben gemaakt. Hoewel ik altijd heb gezegd geen extra binding te voelen met mijn geboorteland, vind ik dit wel heel erg speciaal en ben hierdoor geprikkeld om er zelf ook eens een kijkje te gaan nemen.
Dikke kus,
Errol
januari 28th, 2009 at 21:27
Heel mooie reportage die emoties oproept. Het filmpje maakt het speciale van de situaatie voelbaar.
Dit item heeft iets weg van “Spoorloos”. Ik wacht op de volgende scène waarin het schoolvriendje van Errol komt vertellen wat voor deugniet hij wellicht vroeger was…
Frits
januari 29th, 2009 at 05:04
Hoi Iris en Vincent,
Ik was een weekje vrij en had thuis het modem van de pc kapot.
Nu eindelijk weer even tijd ( in de nachtdienst met wederom een opnamestop) om verhalen van jullie te lezen, geweldig hoor, vooral de olifanten trip. Leuk dat jullie de straat waar je vader geboren is gevonden hebben, moet wel heel bijzonder zijn om daar zo rond te lopen.
Groetjes Heidi en de rest van het sxb
januari 29th, 2009 at 12:16
Wat goed dat jullie het gevonden hebben! Jammer dat je niet precies wist welk het huis het nu is. Misschien dat het achteraf nog duidelijk wordt, zou leuk zijn. Filmpje met die kinderen en de straat is erg mooi! Bijzonder ook dat je overal zo gastvrij ontvangen wordt door alle mensen.
groetjes
januari 31st, 2009 at 21:10
Met het zien van de beelden van Semarang krijg ik hetzelfde gevoel als toen ik Semarang in 1994 ben geweest. Heeft Herman die ik aan de lijn heb gehad nog kunnen aangeven of er bij het huis in het verleden een mango boom heeft gestaan ?
januari 31st, 2009 at 21:24
De exacte locatie van het huis in de Jalan Seroeni waar wij gewoond hebben, weet ik niet en zal dit moeten navragen bij oom Ton. Vind het toch bijzonder dat je het gevonden hebt.
februari 4th, 2009 at 20:27
Lieve Iris en VIncent,
zeer ontroerend. Fijn dat ik over jullie schouder mee kan kijken!
februari 5th, 2009 at 15:56
Wow, dit is wel speciaal hoor. Heb je al van oom Ton gehoord of het een van deze drie huizen is (en zo ja, welke)?
maart 30th, 2009 at 19:03
Hallo Iris,
Tanta Mieke heeft de oplossing. Het huis waar je pa heeft gewoond - en waar oom Andr’e is geboren - is het huis waar jij voor stta (huis 3). De straat heette toen - en misschien nogt steeds Gunung Sawo (betekent Vruchtenboomberg). De boom voor je pa’s huis is een mangaboom. Peter, Robbie en Errol klommem vaak in mangabomen (misschien wel deze). Hoe hoog je vader op zijn vierde kwam, weet hij alleen
Tot zover de oplossing vanuit Richmond/Canada
PS. Tante Mieke heeft veel meer te vertellen. She would like it if you contact her.
Met de groetjes van
tante Mieke, Margie en van mij (oom Ruud)